Soruyor herkes kendi kendine. “Salgın yönetiliyor mu? Göçler yönetiliyor mu? Afetler, yangınlar yönetiliyor mu?” Vatandaş soruyor. Gazeteciler soruyor. Politikacılar soruyor. Uzmanlar soruyor… TV kanallarındaki. Gezgin fikir pazarlamacıları (GFP) soruyor.. Soruluyor da! Peki bu sorudan. Kim ne anlıyor?.. Hadi. Göç. Salgın. Yangın. Bunların ne demek olduğunu. Anladığımızı kabul edelim. Çünkü bunları yaşıyoruz. Bunları görüyoruz.. Tamam da. Peki. Yönetiliyor ya da yönetilemiyor deyince. Herkes. Söyleyen ya da dinleyen. Bununla ne demek istiyor? Bundan ne anlıyor?… Bir sorun bakalım!

Sadece şirketler için değil! Kendileri için de hikaye yazar İnsanlar. Hikayecilik mesleğinde olmayanlar bile yazar.. Bu türler daha çok.  Konuşarak yazar! Yapılmamış kariyer hikayeleri. Yaşanmamış sevda hikayeleri. Olmamış kahramanlık hikayeleri. … Anlatırlar da anlatırlar. Yazarlar da yazarlar. Susturamazsın! Durduramazsın!

Babam ısrar edince. Babamla annemin arasına. Bir yere iliştim.

Başladım dinlemeye. Radyoda konuşmalar var. Marşlar çalıyor. Alkış sesleri duyuyorum. Annemin göğsü inip inip kalkıyor. Sanki o küçük radyonun içindeymiş de. Olanları yaşıyormuş gibi bir hali var. Her ne oluyorsa. Babam da bir başka bugün. Yüzünde hafif bir gülümseme. Gözleri apaçık. Bakışları. Sanki radyoyu delip de geçiyor. Belli ki içinde bir fırtına kopuyor. Heyecanlı. Duygulu. Hiç olmadığı kadar. İkisinin de gözlerinde ince damlalar ışıldıyor. Ağlıyorlar mı acaba?

O kitaba bir sahafta rastlamıştım. On onbeş  yıl kadar önceydi sanırım. Eski yıpranmış bir kitap. Yüz yüzelli sayfalık… Kaç el değiştirmişti kimbilir. Onu bilemem. Ama belli ki okunmuştu. Ben de. Bir solukta okudum… Büyük bir hayal. Büyük bir yüreklilik. Büyük bir mücadele. Ve. İnsanlık tarihinin. En görkemli. En etkili coğrafya buluşu… Böyle özetleyebilirim… Ama. “Bulundu da ne oldu?” derseniz.. O ayrı bir hikaye!