Kutu 6 – Bir Avuç İyilik

Bay X’ in. Sorduğu soru bu. İyiler kötü mü olsun? Acı çekmemek için. Onsekizinci yüzyıl aydınlanmacısı Voltaire’ e bakarsak. Kötülerin. Bu dünyada. Bir misyonu vardır. Fransız düşünür Voltaire der ki: “Kötü insanlar, yeryüzüne serpilmiş bir avuç iyi insanı sınamaya yararlar”. Bu ifadeye bakınca. Ne anlamalıyız? Öncelikle. “Kötüler. Başka da bir işe yaramazlar!” anlamı var gibi. Ayrıca. Voltaire de kabul etmiş ki. İyi insanlar azınlık. Ne diyor? “Bir avuç!

Devamını okuyunuz >>

Sahiden! “diye tepki verdi Bay X. Bunlar aklına gelince. “Sahiden de bir avuç”. “Şu Komplekse dışardan bakınca bile. Aşağı aşağı giderken. İyilik ne kadar az…” diye düşünüyordu ki. O sesi duydu. O an. İlk defa. Hırıltılı. Tane tane konuşan. Derinden derinden. Puslu. O sesi: “Yoksa. Her şey iyi de. Herkes iyi de. Sen mi kötü düşünüyorsun? Ne dersin?” Bir an şüphe duydu. Kendinden. Ama toparlandı. “Yok canım! Hiç olur mu? Olaylar ortada. Heryerde. Bak. Bak. Gördün mü? Şuraya bak!” diye mırıldandı. Kimle konuştuğunu bilmeden. Tam da o katın yanından geçerken.

Herhalde 63. kat. Bak hele! O ikisi ne konuşuyorlar? Kulis mi yapılıyor? Gizli gizli. Yoksa. Birilerinin ayağı mı kayacak yine? Birileri işinden mi olacak? Tam da anlaşılmıyor. Konuşuyorlar mı, tartışıyorlar mı? Ama belli ki. Bir sinir harbi var. Bir güç gösterisi. Birinin. Alın damarları şişmiş. Ötekinin yumrukları sıkılmış. Diğeri. Ayaklarını yere vurup duruyor… Olacak iş değil! Ama olur! Voltaire’ den bir yüzyıl önce. Thomas Hobbes ne demişti? Çağdaş Batı siyaset felsefenin kurucusu Thomas Hobbes. Yetişkinlik dönemi büyük çalkantılara denk düşen Hobbes: “İnsan doğası, insanları sürekli bir çekişmeye iter”. Bu sebeple de, “Homo Homini Lupus” yani “İnsan insan kurdudur!” Sanki. dört yüzyıl öncesinden. Kutuyu. Görmüş de tarif etmiş Hobbes. Evet. Kutuda kurt çok. Tilki çok. Çakal çok. Herkes değil tabii. Ama. Yine de çok. Ne düşünüyordu Voltaire. İyilik bir avuç ! Yetiyor mu huzur için? Nasıl yetsin! Tek çiçekle bahar mı olur? Kötülerin lugatında. Huzur ne arar! Onlar. Kavgalarla beslenir. Peki ya iyiler? Onlar ne ile beslenir?

İşte uçuyorum. Aşağıya doğru. Bir yaprak gibi. 22. kat. Bu ne böyle? Bir kokteyl parti galiba. Neyi kutluyorlar ki! Herkes eğleniyor gibi. Belki de bir doğum günü. Yüzler gülüyor. İçten mi? Samimi mi? Gönülden mi geliyor? Boşuna değil! Bu şüphelerim. Bak şu işe! Nasıl da sarmaş dolaş olmuşlar. Daha geçen hafta. Ne ağır sözler. Söylememişler miydi? Birbirleri için. İftiralar atmamışlar mıydı? Yoksa ben mi yanlış duydum? Gel de şüphe duyma! Gel de. Gorki’ ye hak verme! Eğitim görmeyen. Sekiz yaşında çalışmaya başlayan. Ve bu sayede yaşamı yakından gözleyen Aleksey Maksimoviç Peşkov. Yoksullukla ve acıyla dolu biɾ hayat süɾdüğü iςin Rusça’da acı anlamına gelen Goɾki takma adını kullanmaya başlayan bu sosyalist düşünür. Ne demişti: “Dünyanın gösterişIi haIIeri, yapmacık çıkarcı insanIarı çekmiyor dikkatimi. Bana bir parça; yüreği güzeI, samimi insan Iazım.”

Voltaire. “Bir avuç” demişti. Gorki. “Bir parça” diyor. Bakıyorum da. Kutuya. Kutuda olanlara. Ben de “tek tük” diyorum. Nasıl demiyeyim! Sözlerde. İyilik gösterişleri. Ama gözlerde. Çevrilen işlerin izleri. Bakışlarda. Düzenbazlık. Aldatma ipuçları. Köşede. Bir köşede ise. Sessiz bir yalnızlıkla. Acı çeken iyilik. Böyle mi olmalı? Kötülük. Karanlık bir beceriyle. Sinsi sinsi. Kök salarken. İyilik. Kurnazlığa. Teslim mi olmalı? ”Hayır” diyor Macchiavelli. Ne sessiz kalmalı. Ne de kötü olmalı. “Ama” diye ekliyor. “İyi insanlar kötü insanlardan ders çıkarmalı. … İyi insanlar, karşılarındaki insanların kendilerini nasıl korkutacağını, tatlı sözle kandıracağını ve tuzağa düşüreceğini bilmeli.”… Kötü insanların kullandığı hileleri ödünç alıp onlara karşı kullanmayı bilmeli…” Burada. Aklı karışır Bay X’ in. Sır “ödünç” sözcüğünde galiba. Diye aklından geçirir. Yani. Kötü olmamak. Ama Kötünün araçlarını kullanmak. Kötülere karşı. Ama. Hep iyi kalarak.

Bu nasıl olacak ki?

Devamı gelecek >>

Önceki yazı : Kutu 5 – İyilik ve Kötülük

Gelecek yazı : Kutu 7 –

Kutu 6 – Bir Avuç İyilik” üzerine 2 yorum

  1. Yazılarınızın daha fazla kişiye ulaşmasını ümit ediyorum.
    Ve,

    Nasıl olacağı uzun düşünülmesi gereken bir konu ama ‘kötülerin aracını kullanma meselesi’nin, iyilerin hayatını bir oyuna çevireceği kesin. Çıkışı hiç bir zaman bulunamayacak ama olaylar karşısında adım adım ilerlenebilecek, bir labirent içinde dolaşmak gibi olacak iyilerin yaşamları. Sürekli, hamlelere verilecek cevaplar veya muhtemel hamleleri önleyecek hamleleri düşünmeye adanacak vakitler. Arta kalan zamanda da faydalı olunmaya çalışılacak.

    Peki iyinin esas işi ne?

    Enerjisini ve zamanını daha faydalı olmaya adamak mı, bu enerjiyi ve zamanı engellemeye çalışanları halt etmek mi? Yoksa zaten faydalı olmak adına, kötüleri halt etmek zorunda mı iyiler?

    Beğen

  2. Rahmetli ismet İnönü ise iyi-kötü ikilemini namus kavramı ve memleketin kurtuluşu açısından ele almış:
    “Bir memlekette, namuslular, namussuzlar kadar cesur olmadıkça, o memlekette kurtuluş yoktur.”
    Acaba, iyiliğin galip gelmesi için gereken “cesaret” olabilir mi?

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s